Eintrag · Mittellateinisches Wb.
fallaciter adv.
adv. fallaciter (-lic-).1 mendaciter, fraudulenter, dolose, insidiose – zur Täuschung, lügnerisch, betrügerisch, hinterlistig: MLWAgob. 7,12 -rfallaciter testificando. MLWVita Bonif. III 18 p. 16,1 alii ... presbiteratus officium sibi -rfallaciter usurpantes populum ... seducebant. MLWConr. Eberb. exord. 5,12 l. 406 subsequuntur satellites falsitatis vestibus et ipsi candidis -rfallaciter adornati tamquam sacerdotes. MLWRyccard. chron. a. 1212 p. 46,1 (epist. papae) nullus ... se -rfallaciter excusando ab executione ... sancti operis subtrahatur. saepe. 2 falso, prave – fälschlich, in irreführender Weise: MLWIdung. Pruf. dial. 2,732 canonicus et regularis prorsus idem est ...; appellantur ergo -rfallaciter et absurde regulares canonici, quia nequaquam canonici sunt. 3 specie, per speciem – scheinbar, dem Anschein nach, nicht wirklich: MLWPetr. Dam. epist. 166 p. 233,7 cui (homini) ... spiritus -rfallaciter verax, immo veraciter fallax ait: ‘eqs.’ MLWAlbert. M. veget. 3,67 odor non nisi -iciterfalliciter indicabit complexionem eius, quod commixtum est, quia eqs. 4 vane, caeca mente – irrigerweise, blind: MLWRup. Tuit. trin. 28,5 l. 276 tamquam virga furoris Domini ... missus est ad gentem ... deorum portenta -rfallaciter adorantem. MLWHildeg. scivias 1,2 l. 77 qui Deum ficte attendunt, ... ab his, quae se habere -rfallaciter putant, iusta examinatione deiciantur. MLWOliv. hist. Dam. 45 p. 249,6 erubescat humane presumptionis temeritas, que de suis vel alienis viribus -rfallaciter confisa patenter plerumque confunditur. al. 5 per inventionem – fiktiv: MLWAldh. virg. I 56 p. 316,5 ut illud veraciter impleretur, quod per ironiam a poeta -rfallaciter cautum est: ‘eqs.’Leithe-Jasper