Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
fallaciter adv.
adv. fallaciter (-lic-). 1 mendaciter, fraudulenter, dolose, insidiose – zur Täuschung, lügnerisch, betrügerisch, hinterlistig : Agob. 7,12 -r fallaciter testificando. Vita Bonif. III 18 p. 16,1 alii ... presbiteratus officium sibi -r fallaciter usurpantes populum ... seducebant. Conr. Eberb. exord. 5,12 l. 406 subsequuntur satellites falsitatis vestibus et ipsi candidis -r fallaciter adornati tamquam sacerdotes. Ryccard. chron. a. 1212 p. 46,1 (epist. papae) nullus ... se -r fallaciter excusando ab executione ... sancti operis subtrahatur. saepe . 2 falso, prave – fälschlich, in irreführender…