Eintrag · Köbler Mhd. Wörterbuch
faljen sw. V.
faljen , sw. V.
- nhd.
- fehlen, fehlgehen
- Hw.:
- s. failieren (1); vgl. mnd. fālien
- Q.:
- Karlmeinet (1320-1340)
- I.:
- Lw. mfrz. faillir
- E.:
- s. mfrz. faillir, V., verfehlen; lat. fallere, V., täuschen, einen Fehltritt tun lassen; idg. *g̑ʰu̯el-, V., sich krümmen, abbiegen, Pokorny 489
- W.:
- nhd. DW2-
- L.:
- Lexer 263b (faljen), LexerHW 3, 9 (faljen)