Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
fackla st. f.
st. f.; as. facla (oder aus lat. facula u. dem ae. fæcele vergleichbar?); aus vulgärlat. facla. — Graff III,433.
fach-la: nom. sg. Gl 1,144,30 (Pa); fak-: dass. ebda. (K); facc-: dass. 312,52; fac-: dass. 144,30 (Ra). 2,577,23 = Wa 91,25; -lon: dat. pl. 575,58 = Wa 90,15; -la: acc. pl. 1,383,41 (S. Paul XXV d/82, 9./10. Jh.). 2,595,9 = Wa 88,4; uacle: nom. sg. 3,382, 37 (Jd).
Verschrieben: kachla: nom. sg. Gl 1,145,32 (R). 1) Fackel, als Fackel dienender Kienspan: a) allgem.: uacle fax Gl 3,382,37; b) als Leuchte: fachla chen liuhtendi fax facula Gl 1,144,30 (Pa, edho ken K, nur f. Ra). fachla facula 145,32. faccla [facta est caligo tenebrosa ..., et] lampas [ignis transiens inter divisiones illas (sc. den Fleischstückchen), Gen. 15,17] 312,52. facla fax [sola fidei est praeferenda gressibus, Prud., Apoth. Praef. II,29] 2,577,23 = Wa 91,25; c) als Brandfackel, Feuerbrand: facla ł scoub [caudasque earum (sc. der gefangenen Füchse) iunxit ad caudas, et] faces [ligavit in medio, Jud. 15,4] Gl 1,383,41. facla [excussasque sacro] taedas (sc. der Unzucht) depellit (sc. imperterrita virgo d. i. die Keuschheit) ab ore, Prud., Psych. 48] 2,595,9 = Wa 88,4. 2) Kienspan in der Verwendung als Brennmaterial, Zunder: faclon [pinguis quos (sc. igniculos) olei rore madentibus lychnis aut] facibus [pascimus aridis, Prud., H. ad inc. luc. (V) 14] Gl 2,575,58 = Wa 90,15.
Vgl. Frings, Germ. Rom. II,244.
Vgl. fackala, facula.