Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
exilio
1. exilio (exsi-) , -avi, -atum , -are exiliare . relegare, in exilium redigere — in die Verbannung schicken, heimatlos machen : 1 in univ.: Lex Alam. 35,1 aut -et exiliet (ex[s]iliat var. l. ) dux eum (suum filium, qui contra se surrexit) de provintia aut, ubicumque voluerit, transmittat eum. Annal . Alam. A a. 788 uterque (sc. Desilo eiusque uxor) cum filiis eorum -ti exiliati sunt ( cf. Annal . Guelf. a. 788 consiliati sunt). Sigeb. Gembl . catal. 45 scripsit Dionysius Areopagita ad Iohannem apostolum in Patmos insula -tum exiliatum . saepe . 2 medial. et refl. i. q. in exilium ire — in die…