Eintrag · Mittellateinisches Wb.
excessio f.
excessio, -onis f. 1 gener.: a decessus, mors — das Dahinscheiden, Tod: Chart. Epternac. 169 (a. 919/36) ut, quamdiu vixissem, liberam potestatem possidendi haberem, post meam autem -emexcessionem MLWeqs. b excidium — Zerstörung, Untergang: Chron. Wirz. (MLWMGScript. VI p. 24,24; MLWs. XI.MLWmed.) Carthago anno -isexcessionis suae xcvi recipitur (item Marian. chron. MLWa. Chr. 556. v. et p. 1511, 60; ex Marcell. chron. II p. 103,534,33 excidionis). c digressio — Abweichung: Bernold. Const. microl. 4 p. 980B qui (sapientiores), etsi aliquando antiquam traditionem ... excedunt, in ipsa tamen sua -eexcessione modum tenere ... solent. d error, delictum — Übertretung, Verfehlung: Iulian. Tolet. iudic. 1 p. 530,18 ut in his (populis) ... impleretur ... illud, quod Esaias in talium narrat -busexcessionibus, dicens: ‘eqs.’ Tract. de ord. pont. (MLWMG Lib. Lit. I p. 14,21) mira utriusque -oexcessio, miserabilis deicientis (i. imperatoris) dampnatio, dampnabilis conculcatoris (i. episcopi) praesumptio. 2 geom. i. q. pars, area excedens — hinausragender Teil, hinausragende Fläche: Anon. MLWgeom. I 4,21 tolle vicesimam primam (sc. partem) et multiplica undecies, fit area circuli; multiplica decies, fiunt -esexcessiones trigoni. Franco Leod. circ. 3,179 ut, quanto circulus quadrati angulis, tanto quadrati latera circuli -busexcessionibus superentur MLWeqs. MLWal. Niederer