Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
etiamnunc
etiamnunc (etiam nunc, eci-) adv. 1 durative: a de praesente: α (nunc) adhuc, hucusque — noch (immer, jetzt), bis jetzt : Vita Antonini Surr. 10 quod (vinum) suo inventori Antonino -m in proprio nomine monimentum servat. Notker. Balb. martyr. kal. Maii p. 1075 A reverenter sepultus -m miraculis claret Sigismundus . Arnulf. Sag. invect. 7 p. 106,17 non cleri precessit electio, sed etiam nunc excommunicatum reputans universitas ... refragatur. Gerhoh. psalm. 23 p. 419,19 an non -c etiamnunc videas in hoc ... tempore Simonem magum ... vendere? saepe. abund. : Rud. Trud. gest. 3,12 qui ... etiam n…