Eintrag · Mittellateinisches Wb.
essentialiter adv.
adv. essentialiter.substantialiter, secundum, per essentiam — im Wesentlichen, der Essenz, Substanz nach: 1 theol.: MLWLibri Karol. 1,3 p. 121,26 nullus -ressentialiter Deus dici potest nisi ille, qui MLWeqs. MLWConc. Karol. A 21 p. 182,30 quo pacto credi potest, ut ... Spiritus sanctus non a Patre Filioque -ressentialiter et inseparabiliter semper procedat? MLWManeg. c. Wolfh. 11 p. 65,17 nunquam deficit (sc. Deus) neque recipit aliquid -ressentialiter, quod MLWeqs. MLWAlbert. M. sent. 2,26,1 p. 444a,42 Deus praesentialiter, -ressentialiter et potentialiter est in omnibus. saepe. 2 philos. et natur.: MLWAlbert. M. phys. 6,2,1 p. 464,28 quicquid ... in duobus est, ... oportet, quod sit compositum et divisibile, non per formas tantum, sed potius -ressentialiter secundum sui quantitatem. MLWveget. 1,126 ex quibus (elementis) -ressentialiter et materialiter commixta sunt (sc. animalia). MLWanimal. 12,35 sive sit (sc. calidum) -ressentialiter calidum, sive accidentaliter. MLWibid. saepius.re (vera) — wirklich, der Wirklichkeit entsprechend: MLWNicol. anat. 609 in veritate non dicitur vena magna vena ramosa -ressentialiter, sed nuncupative, sicut MLWeqs. 3 iur.: MLWTrad. Frising. 391 (a. 818) ut in evum inconvulsum iure perenne -ressentialiter perstitisset (sc. altare) eo tenore, ut eqs.MLWfort. MLWadd.: MLWChart. Austr. sup. II 353 p. 329,16 (a. 1264) ut huius rei testimonio per scripti litteras conprobetur, volumus -ressentialiter conprobare nota testium MLWeqs. Niederer