Eintrag · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
ervülle swv.
1. mache voll.
a. daʒ erfullet werde der himil ioch diu erde Karaj. 12,17. unz in (den stoc) erfüllent aber alle pfarren Walth. 34, 19.
b. mit genitiv. der hütten was dâ gar erfullet alleʒ daʒ velt Nib. 551, 4.
c. mit präpositionen. daʒ er den walt ervulte mit egeslîcher stimme Trist. 9000. von hütten was erfüllet daʒ velt Nib. 1296,2. lât mir erfüllen zweinzec leitschrîn von golde und ouch von sîden das. 488,2.
d. mit dativ der person? er wolte ime mit dem willen alles guotes irvullen Diemer 6, 23.
2. mache vollzählig. daʒ diu zale der engelchœre erfüllet würde Bert. 309. ich sende alsô vil bruoder dar, daʒ wol ervüllet wirt diu schar livl. chron. 1978. — in unsirs herrin jârin dô der irvullit wârin nûnzic und zwelfhundirt Jerosch. 139. d.
3. erfülle, vollende, führe aus, befriedige. daʒ erfüllet wurde daʒ der wîssage hât gesprochen Griesh. pred. 2, 128. vgl. Barl. 62,38. 270,8. irvultin sîn gebot Judith. 117,17. vgl. Otte 708 u. anm. ervüllen eines willen Diemer 39,1. Pass. K. 37,67. muotwillen Diemer 75,19. muot troj. 7141. leseb. 587,31.
4. unterfüttere. pfellel erfüllet vlîʒeclîche von halse unz ûf die sporn Nib. 113,3 BCD.