Hauptquelle · Köbler Mhd. Wörterbuch
ertrūren sw. V.
ertrūren , sw. V.
- nhd.
- traurig sein (V.), traurig werden, traurig machen
- Vw.:
- s. ane-*
- Q.:
- MinnerII (FB ertrūren), BrZw (1. Viertel 13. Jh.), Mai, UvL, UvLFrd
- E.:
- s. er, trūren
- W.:
- nhd. DW2-
- L.:
- Lexer 50a (ertrūren), MWB 1, 2124 (ertrūren), LexerHW 1, 686 (ertrûren), Benecke/Müller/Zarncke III, 123b (ertrûre)