Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
erthag as. adj.
as. adj.; vgl. nhd. erdig.
erthagat: nom. sg. n. Gl 2,586,41 = Wa 100,2 (Düsseld. F. 1, 10. oder 11. Jh.).
erdig, mit Erde (vermischt): erthagat [aurum, ... quod] terrulentum [ac sordidum flammis necesse est decoqui, Prud., P. Laur. (II) 195].]