Hauptquelle · Mhd. Wb. (Benecke/Müller/Zarncke)
erhebe
erhebe I. ohne adverbialpräposition. 1. hebe auf, in die höhe. solhe burde die niemen mac erheben tod. gehüg. 111. mit erhaben schilden hôch genuoc die man dâ vor handen truoc Bit. 12174. sît man den tisch erhaben hât krone 136. f. mit manegem turne hôhe erhaben Parz. 681, 19. gewelbe hôhe erhaben das. 565, 16. — maneger vrouwen lîp wart von helde handen erhaben ûf daʒ gras Nib. 735,3. 2. verziere mit erhabener arbeit. ûf matraʒe rîche mit golde wol erhaben Nib. 347,3. 3. erhebe, fange an. eʒ ist wol erhaben pf. K. 144,11. dâ wirt vil manec tjost erhaben Parz. 31,30. Clâmidê erhuop den strît d…