Hauptquelle · Mhd. Handwörterbuch (Lexer)
êrbærec adj.
êr-bærec adj. s. v. a. erbære, honestus Mgb. 311,26. 76,18. êrbærige und gelaubhaftige læute Mw. 168,2 ( 1287 ). der êrbârig herr abt Pilgrim Uhk. 1,167 ( 1263 ), später oft êrberg, êrwerg als epith. ornans Mw. 234. 237. 244,26. Mz. 3,290. 4,149. 263. Chr. 1, 485 a . 2,546 a ;