Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
enormiter adv.
adv. enormiter . 1 illegitime, illicite — unrechtmäßig, in unerlaubter, unzulässiger Weise : Conc. Karol. A 14 p. 82,8 veniant in nostri (sc. concilii) praesentia hi, qui eum (sc. Constantinum invasorem sedis apostolicae) elegerunt atque enn-r consecraverunt. Cod. Karol. 85 p. 621,19 ipsam (Ravennatem) -r enormiter invadens ecclesiam diu detinebat Michaelius. Paulin. Aquil. c. Fel. 2,25 l. 45 contigit ... hanc inh-r ( -r enormiter var. l. ) locutionis regulam introduxisse te. Epist. pont. Rom. sel. II A 2 p. 585,6 generalem synodum congregare, quatenus ibidem, quę nunc inn-r ... peragantur, ..…