ementior

ementior , -itus sum , -ire ementiri . partic. perf. sensu pass. usu adi. : l. 70 . 1 mentiri, fingere — (er)lügen, erdichten : a in univ.: Ademar. hist. 1,37 l. 17 cum haec -ti (ei mentiti var. l. ) dixissent (sc. populus) , ille (Theodebertus) cum eis in palatium thesauri sui intravit. b fidem frangere — wortbrüchig sein : Epist. Meginh. 10 p. 204,10 magna pars rusticorum, qui vecturas lapidum ... promisere, -ti sunt. c praetexere, simulare — vorschützen, erheucheln : Gesta Rom. eccl. V p. 406,28 sub -to colore pietatis querentes schismatici plus se quam fidem catholicam amari. 2 vitiare, co…