Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
emendabilis
emendabilis , -e . 1 qui emendari, meliorari, tolli potest — (ver)besserbar, behebbar : Wolfher. Godeh. I 22 p. 184,6 ibi (sc. in coenobio) si quid -e emendabile foret, missali celebratione ... disposuit meliorare. Hugo Honaug. (?) ignor. 22 in aliquibus hominibus ita est infixa ignorantia ..., ut nullatenus in hac vita sit -is emendabilis . ad meliorationem promptus — zur Verbesserung bereit, der Besserung zugänglich : Theodulf. carm. 1,97 si ... iratus cupit, -is emendabilis ut sit is, qui corrigitur, haec manet ira levis. 2 expiatione indigens, expiandus — der Sühne bedürfend, zu sühnen(d )…