elysius (he-, elis-), -a, -um.(’Ηλύσιος)MLW
script.: (H)ae-: MLW
l. 51. 52. 62. les-: MLW
l. 48. 55. -se(us): MLW
l. 51. 1
adi.: a
caelestis —
himmlisch: MLWThietm. chron. 6 prol. p. 272 a Christo salvi sint omnes atque locandi sedibus Elisiis. b
paradisiacus —
paradiesisch: MLWMilo carm. 3,4,1,133 captus dulcedine pomi ... Elisiis fugiens ... ab oris ... flevit
Adam. c
amoenus, gratus —
gefällig, angenehm: MLWCarm. Cent. 102,16 elisios norunt bene qui
(magistri) percurrere campos. d
per confusionem: α
solaris —
zur Sonne gehörig, Sonnen-: MLWEkkeh. IV. bened. I 31,45 is (gloss.: census), pater, Helisios (gloss.: solares) fidei pandet tibi campos (gloss.: paradysi). Gloss. II 657,34 St.-S. Elisium sunnalihiu. 679,23 Helisios campos sunnofeld. β
lenis —
sanft, friedlich: MLWGloss. I 202,26 St.-S. lesia mammundi, mammunti. 2 MLW
subst. neutr.
(fem.: MLW
l. 52. 55): a
loca caelestia, regnum caelorum —
Himmel(reich): MLWAldh. virg. II 273 manet in templis paradisi hactenus heros, Helisium (Heliseum, Heliam, helium, Helisen, Elison, aelysium, haelisium, helisiam MLW
var. l.; MLWgloss. M: paradisum, campus est) colit ut superis in sedibus Enoch (
huc spectat MLWGloss. II 14,61 St.-S. elisium paradysum sunnavelt). MLWRhythm. 149,393 gratissime bonis Lesiae (elisię MLW
var. l.) fruens deliciis percepti tenet
Eligius iam muneris, verbis quod credidit divinis. Theodulf. carm. 75,28 niveis sociata choreis Helisii pulcras semper habebit
anima opes. MLWEpist. Teg. I 1 beatis ... spiritibus ... amoenitatem cęlestis Elisii ... a Christo deposcimus concedi. MLW
al. b
paradisus, hortus deliciarum —
Paradies, Eden: Theodulf. carm. 74,2 primus amoena tenens factoris munere rura Helisii (Hae- MLW
cod.) celsi ... homo floribus umbriferis vitam peragebat in arvis. 74,18 arbor in inmensum spaciatur nomine vitae, Helisii medio ... surgit.
de claustro: MLWCosmas chron. 1,30 p. 54,15 Adalbertus ... in cenobio ... cum senatoribus celi infra amenam curiam terreni conversabatur -ielysii (elisii MLW
var. l.). c
per novam interpr. (quasi ab Helios ductum sit) i. q. locus apricus, soli vicinus —
sonnenbeschienener, -naher Ort, ‘Sonnenfeld’: MLWGloss. II 717,55 St.-S. -umelysium sunnaueld.
v. et MLW
l. 54.
cf. MLW
l. 46.
Staub