elinguis

elinguis, -e.usu MLWsubst.: MLWl. 72. p. 1192, 11. 13. MLWal. 1 mutus, vocis impotens, tacitus — stumm, sprachlos, sprachunfähig: MLWRhythm. 150,176,2 quare ut bruti et -eselingues nihil prorsus dicitis? MLWEpist. Worm. I 27 p. 51,1 ante ora omnium ... prorsus -iselinguis sibi excidebat imperator. MLWPetr. Dam. epist. 69 p. 303,26 donec advixit, paraliticus et -iselinguis elanguit episcopus. Wolfher. Godeh. II 34 p. 216,20 quae (personae) ... se aut caecos aut debiles vel -eselingues vel certe obsessos temere simulant. MLWChron. Sigeb. cont. Aquic. MLWa. 1190 qui (Fridericus) triduo supervixit -iselinguis. 2 non disertus, infacundus, eloquentia carens — der Sprache nicht mächtig, unberedt, (in der Rede) ungeübt: MLWHraban. epist. 28 p. 443,26 quasi post ... disertissimos expositores ego -iselinguis et tenuis ingenii magnorum virorum studia temerario ausu velim obfuscare. MLWGonzo Geng. 1 dic cordi ‘sic, sic,’ -ielingui suggere ‘dic, dic’. Rain. Gand. Gisl. praef. (MLWMGScript. XV p. 579,17) non recognosco me ipsum, quem ... vultis facere ... de -ielingui rethoricum. Arnulf. Sag. invect. 7 p. 104,32 alterum (pontificem) ..., nullarum hominem litterarum et in vulgari etiam sermone fere prorsus -emelinguem, ... ecclesia ... removerat. MLWHist. de exp. Frid. imp. p. 89,3 puto ... in tanti laboris ... descriptione ... quasi -eselingues digitum ori suo superposituros famosum Homerum, facundum Lucanum. MLWal.de rebus: MLWVita Burch. Worm. prol. p. 831,35 aliquas compositiones, quamvis -eselingues, ... de eius vita narrare studebo. 3 taciturnus, verborum parcus — schweigsam, einsilbig, mundfaul: MLWPetr. Dam. epist. 38 p. 355,14 quis tam inveniri possit -iselinguis, qui non ad haec saltem in voce lamentationis erumpat? MLWEkkeb. Schon. cath. praef. p. 14 est non parva verecundia nostris, qui litteras sciunt, ut sint muti et -eselingues in conspectu illorum (Catharorum). 4 balbus — stammelnd: Gloss. III 236,2 St.-S. -iselinguis stamelent, stammelent. Staub