Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
elementaris
* elementaris , -e . 1 elementis proprius, elementarius — den Elementen eigen, elementar (usu natur. et philos .) : Albert. M. cael. 2,3,1 p. 144,31 quae (sc. lucis) forma accidit materiae, antequam adveniant ei qualitates -es elementares . mot. animal. 2,1,1 p. 284 b ,43 motor non est aliqua forma -is elementaris , sed eqs. metaph. 1,3,7 p. 37,48 per congregationem quarundam partium -ium fit generatio. al. v. et l. 19 . naturalis — natürlich : Rup. Tuit. trin. 36,9 l. 296 fons aquae -is elementaris hoc spiritu superveniente vivificatus fit uterus ecclesiae. 42,18 l. 727 ut unus homo ... ore g…