elementaris

^*elementaris, -e. 1 elementis proprius, elementarius — den Elementen eigen, elementar (usu natur. et philos.): MLWAlbert. M. cael. 2,3,1 p. 144,31 quae (sc. lucis) forma accidit materiae, antequam adveniant ei qualitates -eselementares. MLWmot. animal. 2,1,1 p. 284^b,43 motor non est aliqua forma -iselementaris, sed MLWeqs. MLWmetaph. 1,3,7 p. 37,48 per congregationem quarundam partium -ium fit generatio. MLWal. v. et MLWl. 19.naturalis — natürlich: MLWRup. Tuit. trin. 36,9 MLWl. 296 fons aquae -iselementaris hoc spiritu superveniente vivificatus fit uterus ecclesiae. 42,18 MLWl. 727 ut unus homo ... ore grandi vocem suam -emelementarem sic magnam faceret, ut MLWeqs. MLWl. 730 non verbis aut voce -ielementari, sed MLWeqs. 2 fundamentalis, constituens — grundlegend, konstituierend: MLWAlbert. M. eth. II 2,1,5 p. 157^a,2 operationes ... per rectam rationem elicitae sunt quasi principia -a et -a agentia, quod MLWeqs. Niederer