Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
eitaruuurz st. f.
st. f., mhd. eiterwurz, nhd. eiterwurz; as. ēttarwurt (s. u.).
aitter-wurcz: nom. sg. Gl 3,576,19. — eiter-wurz: acc. sg. Gl 2,337,25; -wrz: nom. sg. 3,224,20 (SH a 2, 2 Hss., -ts-); eitir-wrze: acc. pl. 2,685,53.
ezar-uurz: nom. sg. Gl 5,107,19 (sem. Trev.); zum 1. Kompositionsglied, das als falsche Verhochdeutschung bewertet wird, vgl. Katara S. 73 u. S. 74 Anm. 1.2.
Unsicher: [hettar-uurtia: gen. pl. Wa 107,2/3 (Straßb. Gl., 10./11. Jh.; Graff samun hettaruurtio, Wadst. z. St.).]
Verschrieben: ette-wrz: nom. sg. Gl 4,369,14 (clm 7999, 13. Jh., Steinm. liest eiterwrz).
Giftwurz, Giftkraut: a) für den Wasserschierling, Cicuta virosa L. (vgl. Marzell, Wb. 1,999 ff.), oder den Echten Schierling, Conium maculatum L. (vgl. ebda. 1118 ff.): eiterwurz [quid proderat ditasse Paelignas anus velociusve miscuisse] toxicum [? Hor., Epod. XVII, 61] Gl 2,337,25. eitirwrze [has herbas atque haec Ponto mihi lecta] venena [ipse dedit Moeris, Verg., E. VIII, 95] 685,53. aitterwurcz toxica 3,576,19 (darauf cycuta idem, vgl. Steinm. z. St.). 5,107,19 (Hs. toxa). ad glandiolas ... lac herbe illius que dicitur eiterwrz 4,369,14. [samon hettaruurtia [cibos gratissimos habent] semina venenorum [, quam ob causam iis veteres vesci interdixerunt, Is., Et. XII, 7,65.] Wa 107,2/3;] b) für den Echten Sturmhut, Aconitum Napellus L. (vgl. Marzell, Wb. 1,98 ff.): eiterwrz aconium Gl 3,224,20.
Vgl. Pritzel-Jessen S. 8 f., Marzell, Heilpfl. S. 52 ff., Fischer, Pfl. S. 264.