Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
einknuodili adj.
adj.; vgl. W.-P. 1, 579. — Graff IV, 572.
ein-chnua-dil-: acc. sg. m. -ē Gl 1,282,6 (Jb-Rd, z. Endung vgl. Braune, Ahd. Gr.12 § 250 Anm. 2; oder ist die Endung unter Einfluß von lat. insignem verschrieben?); -chnuo-: Grdf. -e 341,43 (Carlsr. Aug. CCXXXI, 10. Jh.).
besonders kenntlich, deutlich erkennbar, auffallend: einchnuadilē urmarraem [nec titulos erigetis, nec] insignem [lapidem ponetis in terra vestra, ut adoretis eum, Lev. 26,1] Gl 1,282,6. einchnuodile homo in cuius carne etc. (Ausg. et cute, et reliqua) ... Christianus quilibet in cuius carne et cute .i. vita (Ausg. a vita) et operibus apparuerit iniquitas et peccatum notale (Ausg. notabile) [Walahfrid Strabo, Epitome commentariorum Rabani in Leviticum XIII, PL 114, 819, zu Lev. 13,2] 341,43.