Hauptquelle · Althochdeutsches Wörterbuch
einfaltlîh adj.
adj.; an. einfaldligr. — Graff I, 320.
Verschrieben: ein-falt-lihhero: comp. dat. pl. S 199,7 (B, richtig wohl -ō, vgl. Anm. z. St.).
einfach, schlicht in Hinsicht auf den Verstand: farstantantem discoom pibot truhtines vvortum furikisezzan ... einfaltlihherom tatim sinem cotchundiv pibot keauckan capacibus discipulis mandata domini verbis proponere ... simplicioribus factis suis divina praecepta demonstrare.
Abl. einfaltlîhhên, einfaltlîhho.