Hauptquelle · Etymologisches Wb. des Ahd. (EWA)
eichahi
eihhai (zum Schwund des -h- in -ahi s.
Braune, Ahd. Gr.14 § 154 Anm. 1):
‚Eichen-(mhd. eichach, nhd. mdartl.
hain, quercetum‘
bayer. aichach, aichecht, kärnt. oachach,
åchach, âchach, steir. eichach, tirol. oachet). S.
eih, -ahi. – Ahd. Wb. III, 114; Splett, Ahd.
Wb. I, 171; Starck-Wells 119.