Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
effractor m.
effractor , -oris m. script. exf-: l. 64 . 1 proprie: a qui effringit, effractarius — Auf-, Einbrecher : Leg. Burgund. const. I 29,3 -es effractores ( -is effractoris , ex-is, -bus effractoribus var. l. ) omnes, qui aut domos aut scrinia expoliant, iubemus occidi. II 19,1 p. 118,18 -es effractores (offratore var. l. ) domuum ( Chart. Argent. I 467 p. 352,11 [a. 1261] domorum). Gerhoh. Antichr. 1,48 p. 356,24 fures eam (sc. pecuniam curiae) et -es effractores furantur. Chron. Reinh. a. 1198 p. 561,21 ecclesie ( Honor. III. registr. 66 p. 48,6). Vita Herm. Ios. 24 p. 692 F fuit ... magna importu…