Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
ebantholunga st. f.
st. f., mhd. ebendolunge.
eben-dolunga: acc. sg. Npw 33,20.
das Mitleiden mit jmdm., die Teilnahme am Leid eines andern: uuanda sie (die rehton) ebendolunga habent iro bruodera âne chorungen unde âne martiren die sie lident (compassionem Np, vgl. auch: iustus vero et propriis passionibus affligitur, et aliis caritate compatitur, Cass. z. Ps. 33,19).