Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
ebanbringan an. v.
an. v. — Graff III, 196 f. s.v. ebono bringan.
Nur in B belegt.
eban-prinke: 3. sg. conj. S 262,26/263,1 (lat. inf.; nach Steinm. z. St. -e statt -an „wohl unter Einfluß des schließenden e von conferre“). 266,14/15. 1) jmdm. etw. zuwenden, vermachen: rahcha ibu vvelicho hebit (der Novize) ... ebenprinke .. res si quas habet, ... facta solemniter donatione conferat monasterio S 266,14/15. 2) jmdm. Nutzen bringen: ibv einic er dem (den Handwerkern des Klosters) ist arhaban fora kivvizidv derv sinerv listi pidiv ist kadvht edesvvas ebanprinke .. deser solihcher si erlohchan fona derv selbvn listi quod si aliquis ex eis extollitur pro scientia artis suae, eo quod videatur aliquid conferre monasterio, hic talis evellatur ab ipsa arte S 262,26/263,1.