dyscolus

dyscolus (dis-), -a, -um.(δύσκολος)MLWscript. -culus: MLWl. 56.pro MLWsubst. masc. passim; fem.: MLWl. 52. 1 strictius: a de hominibus i. q. morosus, importunus, natura difficili praeditus — mürrisch, unleidlich, krittelig: MLWAmalar. off. 4,37,18 ut omnis disceptatio di-is absit. MLWPetr. Dam. epist. 96 p. 47,1 di-o quodam deferente (sc. litteras) presbytero. MLWAlbert. M. eth. I 145 p. 129,68 ‘deficiens’ (sc. amicitiae) dicitur ‘litigiosus et -usdyscolus (p. 1108^a,30 δύσκολος)’, qui cum nullo potest convenire. MLWConr. Mur. summ. p. 160,5 mulier deridenda ... poterit nominari: ... dissoluta, di-a. MLWal. b de rebus i. q. difficilis, molestus, anceps — schwierig, mühsam, mißlich: MLWAldh. epist. 3 per di-os philosophorum anfractus iter carpere. MLWCompos. Luc. S 24 alium metalum indicamus vobis cocendum, sed plus vero disculum erit quam 〈m〉etallum auri. 2 latius: a fere quasi a schola ductum sit: α rudis, indoctus — ungebildet, unbedarft: MLWHraban. hom. II 27 p. 195^C scholastici sunt ... eruditi; -idyscoli indocti et agrestes (item de Vulg. I Petr. per pravam MLWinterpr.: MLWepist. 16 p. 418,7). MLWCosmas chron. 1 praef. p. 3,9 idiotis ... et di-is displicere non pertimesco. β indisciplinatus, contumax, dissidens — zuchtlos, aufsässig, widerspenstig: MLWTransl. sang. Dom. in Aug. 14 ut ... ex di-is fratribus modestos obedientiae sectatores commutaret. MLWGerhoh. vigil. 7 p. 505,30 cum ... illic (sc. in Francia) in scolis di-is indisciplinatis disputationibus resuscitarentur olim sepulti heretici (MLWepist. 17 p. 565^D. MLWArno Reichersb. apol. p. 13,37). MLWHeinr. Trev. gest. 28 p. 429,45 (epist. papae) Wilhelmum, 〈monachum〉 ... infamem, diu-m et perversum. MLWSalimb. chron. p. 325,38 qui (Benedictus) deseruit aliquos monachos, eo quod ipsos di-os invenisset et malos. MLWal. b fere quasi a colere ductum sit i. q. dissonus (a recto), discrepans — abweichend (vom Rechten), nicht im Einklang stehend: α in univ.: MLWDipl. Frid. I. 833 ut unicuique fidelium nostrorum, non solum christianae relligionis cultoribus, verum etiam a fide nostra di-is ..., quod suum est, ... conservemus. MLWAlbert. M. eth. II 4,3,1 p. 315^b,23 di-i ..., quia contrariantur ad cultum virtutis. MLWHugo Trimb. registr. 760 si qua sint hic di-a. β infidelis, incredulus — ungläubig: MLWChron. Pol. 1,21 superatis tot falsis christicolis iam securi pugnate cum di-is. MLWHugo Trimb. registr. 223 quod lingwa loquitur, cor di-um remordet.MLWfort. huc spectat: MLWCarm. Bur. 53^a,2,4 qui (anguis) disseminavit di-um virus, quod infrigidavit igniculum fidei. Antony