Hauptquelle · Mittelniederdeutsches Wb.
dwiitzsch adj.
undü̂disch , -dü̂desch , -dü̂desk , -dü̂sk , -dü̂tsch ( -duitzsch , -dwiitzsch ), -dü̂ts , -dü̂sch , adj. : 1. fremd-, ausländisch, „ in sunte Peters daghe vincula ward der undudesschen lude eyn uth Egipten, de dorch de land toghen ... dotgheslaghen ” (Brschw. Beisp. ed. Mack 27), „ szo ... wie villichte beschuldiget werden mith velen anderen worden, wo dat wie disse lande Lifland der undutschen nacien antohangende sulden bestan sien ” (Hanserec. III 2, 287). 2. (Baltikum:) der nichtdeutschen Bevölkerung zugehörig, „ Unnd ock als danne yn unßem rechte eyne wyße unnde wanheyth ßynn ßall, all da…