Hauptquelle · Elsässisches Wb.
dussen
dusse n [tùsə Ruf. Logelnh. Dü. ; tysə Lutterb. Ingersh. M. Geisp. K. Z. ] Adv. draussen, vor der Thüre, auf dem Felde. D. schaffe n . Eine n d. lo ssen überspringen Dü. Wit d. sin dem Tode nahe sein. Glich owe n d. sin leicht aufbrausen Hf. ‘wir hant vil Brüder dussen glon’ Brant Narr. 108, 155.