Eintrag · Althochdeutsches Wörterbuch
drîeckeht mhd. adj.
mhd. adj., nhd. dreieckicht; vgl. mnd. drêeggich; z. Bildung vgl. Wilm., Gr. 22 § 353.
dri-echket: Grdf. Gl 3,539,44 (Vat. Pal. lat. 1259, 14. Jh.).
dreieckig, dreikantig, von den Stengeln der Binse, Strandsimse (vgl. Marzell, Wb. 4,169 ff.): ciparus [vgl. ciperus iuncus triangulus, CGL III,588,25] (1 Hs. drieke semede).
Vgl. thrîeggi.[1995]