Eintrag · Köbler Mnd. Wörterbuch
drechtich Adj.
drechtich , Adj.
- nhd.
- „trächtig“, fruchtbar, schwanger, beträchtlich, inhaltsschwer
- Vw.:
- s. ēn-, un-
- Hw.:
- s. drachtich; vgl. mhd. trehtic (2)
- E.:
- s. drechte?, dracht (1), ich (2)
- W.:
- s. nhd. trächtig, Adj., trächtig, DW 21, 1006?
- R.:
- drechtich holt: nhd. „trächtiges Holz“, Obstbaum, Holz von Fruchtbäumen
- L.:
- MndHwb 1, 464 (drachtich/drechtich)