Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
donatorius
* donatorius , -a, -um . 1 adi. i. q. beneficio donatus — mit einem Lehen beschenkt, belehnt : Chart . Sangall. A IV add. 44,14 (a. 1243) nec per donationem mulieris -arie nec per census solutionem ius possessionum perpetuo retinendarum est monasterio in Oberriet acquisitum ( item 44,17. 44,21 -orie). 2 subst.: a masc.: α qui donatus est, acceptor (doni, beneficii) — Beschenkter, Empfänger (eines Geschenkes, Lehens ) : Chart. Bund. 439 p. 337,28 (a. 1186) cum emptor sive -arius fuit in possessione. Dipl. Frid. I . 1075 p. 418,22 (spur.) nostrum militem Ottobonum ... suosque heredes ... de prem…