Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
donabilis
donabilis , -e . 1 adi. i. qui (dono) dari potest — einer der (als Geschenk) gegeben werden kann : a in univ.: Acta reg. Burgund. 119 (a. 1028 ? ) cum antiquissimae semper fuerit consuetudinis res -es donabiles , donatas, donandas usu litterario corrobare eqs . Honor. August. cognit. add. (ed. J. A. Endres. 1906. p. 139,27) quod ... quibusdam brutis animalibus sapientia inesse dicitur, ... non de summa Dei sapientia soli rationali creature -i donabili , sed de naturali accipitur. b de spiritu sancto divinitus dando (loci spectant ad Aug. trin. 5,15,16): Anselm. Hav. dial. 2,15 p. 1185 B spirit…