Hauptquelle · Mecklenburgisches Wb.
Döst m.
Döst ä. Dörst m. Durst Niem. Idiot. 5; Mi 16 a ; Dörst liden Mantz. Ruh. 18, 20; de Lüd' spräken ümmer von dat väle Drinken, œwer nich von den groten Döst Raabe Proph. 2, 5; schad' üm den schönen Döst, säd' de Handwarksburss, dunn müss' he Water supen Ratz. Mitt. 4, 12; auf die Frage wo geiht 't? erfolgt die launige Antwort: oh, de ganze Nacht keen Og' apen un ümmer Döst Ro Ribn ; dee hadd' väl Döst in de Kähl war ein Säufer Schö Grev ; von einem Schuh, der vorn ein Loch wie ein aufgesperrtes Maul hat, heißt es: de Schauh hett Döst Ha Lank ; einen œwer den Döst nähmen saufen Mi 16 a ; ebenso: …