Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
doctrinalis
doctrinalis , -e . c. gen. obi. : p. 918, 18 . usu subst. neutr.: p. 918, 14. 39sqq. ad doctrinam pertinens, didascalicus, disciplinalis — die Lehre, den Unterricht betreffend, lehrhaft, Lehr- : 1 in univ.: a strictius (spectat ad doctrinam fidei: l. 4. 6 . al.): Hincm. epist. 99 p. 48,30 si ... aliqui emerserunt, qui -em doctrinalem cathedram tenuerunt ..., qui aliter senserunt, quam eqs. Berth. chron. B a. 1075 p. 222,8 zizania ... sarculo -i doctrinali radicitus exsarire. Albert. M. elench. 1,1,4 p. 531 b ,2 disputationum sunt quatuor genera, scilicet -es doctrinales ( p. 165 a ,39 διδασκαλ…