Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
distributivus
distributivus , -a, -um . dispensans, distribuens — zu-, aus-, verteilend, Verteilungs- : a gener.: Richer. Rem. hist. 3,60 cuius (philosophiae) species sunt practice et theoretice; practices vero species dico dispensativam, -am distributivam , civilem (sed cf. p. 768,28) . Albert. M. sent. 4,14,6 p. 417 a ,37 distinguit ... Aristoteles in v Ethicorum duas species iustitiae, quarum unam vocat -am distributivam ( p. 1131 b ,27 διανεμητικόν ). animal. 18,61 haec (superfluitas feminae) ... dividitur a virtute regitiva et -a distributiva secundum proportionem, qua ex ea possunt formari multi filii…