Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
distractio
distractio (-ccio) , -onis f . script. diss-: p. 842, 56 . I usu originario: A gener.: 1 proprie: a actus distrahendi, diducendi — das Auseinanderziehen : Notulae Wilh. Cong. chirurg. 905 ex motu humerorum, spatularum et totius ... illius partis corporis suture vulneris ... per partium -em distractionem sepe fit violentia. b dilaceratio, trucidatio — das Zerreißen, Zerfleischung : Ioh. Neap. Sever. 3 inter tot ... -es distractiones totque captivitates christianorum adhuc Domini desaevit indignatio; ... numquid occisiones populi, numquid varia sexus utriusque -o distractio suffecerunt? 6 ex inn…