Eintrag · Lex. musicum Latinum
dissonanter adv.
dissonanter 1. verschieden klingend 2. musikalisch unpassend 3. dissonant — 1. sounding different 2. musically inappropriate 3. dissonant 1 verschieden klingend — sounding different [s.XI] LmLGuido micr. 18, 3: Diaphonia vocum disiunctio sonat, quam nos organum vocamus, cum disiunctae ab invicem voces et concorditer dissonant et dissonanter concordant (inde LmLLib. spec. 77 p. 55. LmLOrg. Mediol. pros. 8. LmLOrg. Berol. 6. LmLTrad. Guid. 9. LmLAnon. Pannain p. 116. LmLIac. Leod. spec. 7, 4, 1-4. LmLComm. Boeth. II p. 148, 1. LmLComm. Boeth. II p. 186, 28. LmLTrad. Holl. VI 6, 20). LmLHeinr. Aug. 83: in ea (sc. diapason consonantia) duae voces unum idemque sonant. Diapente autem et diatessaron alio modo. Nam et consonanter dissonant et dissonanter consonant. [s.XV] LmLPaul. Paulir. 7, 2, 1 p. 61: Balida est cantus mensuralis, in quo discantus habet tres partes et una pars habet suum clausorium ab aliis distinctum, quibus tenor quarta parte obvians concorditer omnibus dissonat et dissonanter omnes concordant melodia suavissima et unaqueque pars suo incessu dulcissime progrediendo. 2 musikalisch unpassend — musically inappropriate [s.XII] LmLTheinr. Dov. 3, 19, 5: Quidem „patribus“ in versu „pro patribus“, unde etiam „adorate deum“, post terminationem suam dissonanter recutitur. 3 dissonant [s.XV] LmLTrad. Holl. I p. 175: Si autem dissonanter proportionabiliter a se distant (sc. voces), hoc iterum quadrupliciter, ... semiditonus ... ditonus ... semitonium cum diapente ... tonus cum diapente. LmLLad. Zalk. A 68: omnes voces inter se sive ad invicem consideratae considerantur ratione soni. Et hoc dupliciter: vel enim hoc fit consonanter vel dissonanter. LmLLad. Zalk. A 70: Si autem duae voces ponuntur in diverso transversali et distanti, hoc iterum fit dupliciter: vel proportionaliter consonanter vel proportionaliter dissonanter. al.