dissentio

1. dissentio (-cio), -sensi, -sensum, -iredissentire.MLWscript. disce-: MLWl. 45. adde MLWActa imp. Winkelm. I 924 p. 702,11 (codd.). dise-: MLWl. 46. 47. 52sq. adde MLWEpist. Teg. II 45.pendet contra: p. 800, 8.MLWdepon.: p. 800, 10. non consentire, (sententia) discrepare — nicht übereinstimmen, abweichen: 1 subi. homines (numeri [per prosop.]: l. 56) i. q. discordare — uneins, verschiedener Meinung sein: a in univ.: MLWRadbert. corp. Dom. MLWapp. MLWl. 181 nihil ... -itdissentit in his omnibus ... beatus Agustinus a reliquis sanctis patribus (MLWsim. Bruno Sign. Sim. 11 [MG Lib. Lit. II p. 556,34] disc-ire). MLWRather. oct. pasch. 4,155 unde dise-amus. MLWPetr. Dam. epist. 17 p. 159,26 evangelistas ... a semetipsis invicem dise-ire (-iredissentire MLWvar. l.) ... dicimus. MLWAlfan. premn. phys. 2,96 p. 46 Hellines ... -untdissentiunt (MLWPG 40,581^A διαφέρονται) de speciebus animarum. MLWConsuet. Marb. 148 qui ab hac dispositione (sc. cantus) -iredissentire videtur, ... superbus iudicetur. MLWChart. Sangall. B 303 p. 237,37 si ... fratres discordarent et dise-rent (discutirent MLWed., sed cf. p. 238,1 si ... fratres disenserint) inter se de electione prepositi. persaepe. b controversiam habere, litigare — streiten, sich befehden: MLWRhythmimach. 14,1 p. 471,4 par imparque ‘numerus’ quasi invicem -untdissentiunt et singuli cum suis ... ‘speciebus’ ... confligunt. MLWChart. Westph. VII 4 actum est ... nullo Romanum imperium gubernante, sed duobus principibus Phylippo duce Suevorum et Ottone pro ipso -entibusdissentientibus. c adversum, malevolum esse, se avertere, aversari — abgeneigt sein, sich abwenden (von): MLWOdilo Suess. Seb. 8 nec improbo votum tuum neque tuae (sc. Rodoini) petitioni -odissentio (sc. abbas). MLWWipo gest. 1 p. 13,10 privata consilia et animos singulorum, cui quisquam consentiret, cui -ret aut quem sibi dominum optaret, ... legatorum commoditas conferebat. MLWDipl. Heinr. IV. 224 eo quod ... bello temerario a nobis -isset marchio. MLWManeg. c. Wolfh. 1 p. 46,11 qui (tu et complices tui) ab apostolica sede et obedientia sancti pape Gregorii -istis. MLWArnold. Lub. chron. 5,21 quia Kanutus ab imperatore -bat. MLWal. d contradicere, impugnare — anfechten, Widerspruch einlegen: MLWDipl. Heinr. IV. 282 si quis ... huic confirmationi tam solidatę -iredissentire presumpserit. 2 subi. res: a in univ.: α gener.: Ionas Bob. MLWColumb. 2,9 p. 250,14 quicquid ... a norma veri tramitis -itdissentit, extra ecclesiae corpus haberi debet. MLWHraban. cruc. D 4,68 iustorum ... vatum prophetiae de passione Domini ullo modo non -untdissentiunt. Ord. iud. Dei B 14,1 p. 675,40 ut ... a te (sc. spiritu sancto) in nullo -ciatdissenciat sententia nostra. MLWal. β mus.: MLWRemig. Altiss. mus. 505,18 ‘resultant’ soni, id est dissonant, -untdissentiunt et repugnant ‘sibi invicem’. MLWMus. Enchir. B I MLWl. 12 tonis contra semitonia -entibusdissentientibus (MLWSchol. enchir. 3,648). MLWEkkeh. IV. cas. 47 p. 108,13 in quo (sc. exemplato antiphonario) usque hodie, in cantu si quid -iturdissentitur, quasi in speculo error ... corrigitur. MLWElias Sal. mus. 19 p. 40^b cantus, qui non incipit in vera regula toni ..., -itdissentit a natura tonorum. MLWal.dissonare — mißtönen: MLWSchol. enchir. 1,91 non suo ... loco posita (sc. semitonia) -iredissentire faciunt mela. b contrarium, oppositum esse — entgegengesetzt, widrig sein: MLWCarm. didasc. 453 ut liquido siccum, nigro -itdissentit ut album, sic tibi, sic nullum conveniat vicium. MLWHildeg. scivias 3,2 MLWl. 348 aqua et ignis -untdissentiunt necantes se invicem. MLWNarr. itin. nav. p. 180,37 ventis -entibusdissentientibus et in diversa nos rapientibus novem dies in alto fluctuantes exegimus. Pörnbacher