Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
disputatio f.
disputatio (-cio) , -onis f. 1 strictius i. q. calculus — Rechnung, Rechenaufgabe : Hrotsv. Sap. 3,8 Adrianus: quot annos aetatis volverunt filiae ? :: Sapientia: placetne vobis, o filiae, ut hunc stultum aritmetica fatigem -e disputatione ? 2 latius: a deliberatio, cogitatio — das Abwägen, Überlegung, Unterscheidung : α proprie: Amalar. off. 2,22,2 ut per duas virtutes, id est oboedientiam Domini et naturalem -em disputationem , constringatur omnis voluptas. β meton. i. q. cogitatio dolosa, coniuratio — hinterhältige Absicht, Verschwörung : Udalsc. Egin. 26 obvium habet abbas nuncium litteras…