discors

discors -dis 1. in der Tonhöhe abweichend 2. verschieden klingend 3. dissonant, nicht wohlklingend 4. unrein (gestimmt) — 1. deviating with respect to pitch 2. sounding different 3. dissonant, discordant 4. out of tune [syn.: dissonus; opp.: concors] 1 in der Tonhöhe abweichend — deviating with respect to pitch [s.XIII-XIV] LmLPs.-Mur. summa 195. LmLPs.-Mur. summa 1244: Forsitan (sc. cantor) est discors et perdit ab inde favorem / doctoris frustra, qui non vult ferre laborem. / Non tamen hic cesset; colat instrumenta sonora, / clavibus et tactis iungat concorditer ora. 2 verschieden klingend — sounding different [s.XIII-XIV] LmLPs.-Mur. summa 2369: Vel canit utraque pars discors concorsque sodali; / organicum genus hoc dicas modulamine tali. 3 dissonant, nicht wohlklingend — dissonant, discordant [s.XIII-XIV] LmLIoh. Boen mus. 4, 67: cantus ille, qui per tertias et sextas imperfectus censetur, non tamen discors aures trahat et alliciat. LmLComm. Boeth. II p. 76, 7: cum ... aures mulceant soni concordes, exasperant vero econtra discordes. LmLAnon. Ellsworth 5 p. 236, 5. [s.XV] LmLGeorg. Ans. 3, 279: Ultra discantum quandoque tertius cantor in eadem cantilena superadiungitur cantans: hunc contrapunctum cantare dicunt, et est eius modus, ut voces proferat cantabiles concordes nunc quidem tenoriste nunc discantori, sive graviores vel acutiores, vel quantitate pares vel qualitate, sed pro tempore suo, quandoque vero alteri concordes et alteri discordes. Ita si convenerint quattuor aut plures cantores, unusquisque voces profert quam potest consonas et suis temporibus, quandoque quidem tenoriste, quandoque discantori, quandoque contracantori, quandoque proprias discordes, non tamen dissonas non compatientes. LmLEg. Carl. rit. 133. LmLIoh. Legr. rit. 1, 1, 3, 19: tritonus quatuor phthongorum est ac trium tonorum valde discors aggregatio (sim. LmLNicol. Burt. 1, 21, 122). LmLIoh. Legr. rit. 1, 1, 3, 25-28. LmLIoh. Legr. rit. 1, 1, 9, 15. LmLIoh. Legr. rit. 1, 2, 5, 1. LmLIoh. Legr. rit. 1, 2, 5, 16. LmLIoh. Legr. rit. 1, 2, 9, 24 (sim. LmLFr. Gafur. op. 5, 5. LmLNicol. Burt. 3, 21, 182). LmLIoh. Legr. rit. 1, 3, 2, 25. LmLIoh. Legr. rit. 1, 3, 4, 8. LmLIoh. Legr. rit. 2, 1, 2, 12. LmLIoh. Legr. rit. 2, 1, 3, 7. LmLIoh. Legr. rit. 2, 1, 7, 14-15. LmLIoh. Legr. rit. 2, 3, 5, 25. LmLIoh. Legr. rit. 2, 3, 7, 8. LmLIoh. Legr. tac. p. 414b: est ibi discors apothome, quod est maius semitonium, cum minus sit ubique suavissimum ac decus omnium melodiarum. LmLFr. Gafur. op. 5, 3. LmLBart. Ram. 1, 2, 8 p. 50. LmLFr. Gafur. theor. 5, 1. LmLFr. Gafur. pract. 1, 2. LmLFr. Gafur. pract. 3, 4: septimam efficit discordem... quartam discordem. 4 unrein (gestimmt) — out of tune [s.XV] LmLFist. Si quis 9 p. 140: Et notandum, quod, si ita contingat, ut concordia <⋅b⋅fa> deficiente fiat sive falsa musica, brevior fiat calamus, quam in ⋅F⋅faut regulato; ipsa discors concordia per diatessaron exigat. Et si ita contingat, quod per multiplicitatem clavium possit discors concordia fieri et ut claves, in quibus debet fieri illa concordia, sint exceptae actionis, scilicet ut exsultantur, eius origo ex ⋅B⋅mi simplici et regulato per diapente eliminetur (cf. LmLSachs K.-J., Mensura 2 p. 358 sqq.).