discordo

discordo, -avi, -atum, -arediscordare.MLWscript.: -rt(o): p. 732, 24.MLWconi. MLWpraes. -ditis: p. 732, 38.MLWform. -diantes: MLWl. 63.usu medial: MLWl. 61. 69. 70. p. 732, 17; MLWtrans.: p. 732, 11. 12. 14.MLWpartic. MLWpraes. usu MLWadi.: p. 732, 19. 35. 42; MLWsubst.: MLWl. 56. 63. 1 spectat ad rixam, litem: a gener.: α in univ. i. q. rixari, altercari, dissidere — streiten, Streit haben, uneins sein: MLWHincm. coll. 2 p. 107,10 ne in suis parrochiis diu -antesdiscordantes sint, ... provideant (sc. presbyteri). MLWSalom. III. carm. 1,117 rari sint (sic) nostrum, quorum mens tendat in unum: -antdiscordant omnes. MLWEupolemius 1,237 -atisdiscordatis (sc. Iudas et Ethnis), ut olim ... Ade geniti de semine fratres. MLWAnnalista Saxo MLWa. 1135 p. 769,23 inperator et Coloniensis archiepiscopus ab invicem -tidiscordati discedunt. MLWGesta Halb. p. 111,24 non quievit (sc. episcopus), donec ad bonum pacis et concordie -diantes penitus reformavit. MLWChart. Stir. II 379 p. 491,18 cum ... sit ... omnis etas ab adolescencia pronior ad -andumdiscordandum MLWeqs. MLWal. β dissentire, discedere — unterschiedlicher Meinung sein, (sich) widersprechen, sich widersetzen, abweichen: MLWLex Baiuv. 17,5 hic -antdiscordant nostri iudices de pacto, quod MLWeqs. MLWHincm. epist. 200 p. 224,1 ut autumo, non -aridiscordari intellectu invenientur (sc. episcopi). MLWConstant. Afric. theor. 4,20 p. 17b^v de diffinitione infirmitatis -tidiscordati sunt medici. MLWOtto Frising. gest. 1,52 p. 74,30 a scientia haut censura morum vitaeque gravitate -antediscordante ... seriis rebus mentem applicarat episcopus Gilebertus. Chart. Osterholt. 6 (ed. H.-H. Jarck, MLWUB Osterholz. 1982; epist. papae) vota, que a rationis tramite non -antdiscordant. saepius. γ inimicum esse, inimicari — verfeindet sein: MLWArbeo Emm. 5 p. 34,4 Baiuvariorum gentis dux se -arediscordare cum Avaros praenuntians MLWeqs. δ desciscere — abfallen: MLWWiduk. gest. 1,9 p. 11,12 legato respondit Irminfridus placita sibi placere populi Francorum, ab eorum concordia non -arediscordare, pace omnimodis indigere. ε dissociare, discordiam seminare — entzweien, Unfrieden stiften: MLWEpist. Bonif. 57 p. 104,23 ut eum (populum) ab ęcclesia Dei subtraheret et a christiana lege -retdiscordaret pseudopropheta. MLWRhythm. 60,3,2 invidus ille temptator ... semper cupit -arediscordare concordantes fratribus. MLWAlcuin. epist. 194 p. 322,14 tuum (sc. archiepiscopi) est praedicare, non pugnare; pacificare, non -arediscordare. b publ., iur., canon. i. q. litigare, controversiam habere — einen Rechtsstreit führen: MLWTrad. Frising. 275 (a. 808) Kyppo dolosę delevit ... cambium, propterea -anturdiscordantur Kyppo et Atto. MLWChart. Traiect. 1393 p. 163,15 (a. 1257) per decanum canonicorum litigantium vel -ancium amicabiliter ... sopiatur (sc. rancor). MLWActa civ. Wism. A 359 filii Conradi de Boude composuerunt cum sororio suo pro tali hereditate, super quam -bantdiscordabant. 366 domina Greta ... emit hereditatem contra prewinnos suos, pro qua -bantdiscordabant. MLWChart. civ. August. 50 (dipl. Rud. Habsb.) ipsa discordia sive -rtandi materia coram nobis taliter est decisa: eqs. saepius. 2 spectat ad discrepantiam, diversitatem: a gener.: α adversari, repugnare — im Widerspruch stehen, zuwider laufen: MLWDipl. Otton. III. 260 si rerum eventus vestro voto secundat, ...; si autem ... vestris bonis meritis -atdiscordat, simili vobis tristitia affectamur. MLWCod. Udalr. 233 p. 411,7 cum assensus cleri et populi huic studio (sc. regis et episcopi) -veritdiscordaverit MLWeqs. β differre — sich abheben, unterscheiden: MLWAldh. ad Acirc. 112 p. 151,13 quos (pedes) nunc arsis, nunc thesis -antediscordante temporum trutina vergunt et inclinant. MLWEpist. Worm. I 15 p. 32,1 parum amicus ab officio -atdiscordat medici: sicut enim iste corporis sanat cicatrices, ita MLWeqs. MLWPs. Arist. lap. I p. 191,4 est quidam lapis -ansdiscordans, s〈cilicet〉 elzebez, et est ex manerie salis. MLWal. γ cavere, non sinere — sich dagegen verwahren, nicht zulassen: MLWForm. Senon. I 32 p. 199,32 ut ... vos (i. vestra, MLWsc. abbatissae) reverentia -itis, ut debeam MLWeqs. b mus. i. q. dissonare — dissonant klingen, nicht harmonieren: MLWRemig. Altiss. mus. 505,18 ‘congruunt’, conveniunt, concordant; ‘discrepant’, -antdiscordant (sc. soni). Anon. IV MLWmus. 5 p. 81,26 de necessitate erit una sexta -ansdiscordans, si ditonus vel semiditonus fuerit a tenore tertia supra. MLWAnon. mus. Sowa 4 p. 260,19 qui (gloss.: illi cantores) si -entdiscordent, tunc voces scismata (gloss.: discordantias) mordent. Franco Col. cant. mens. 11,34 si -atdiscordat triplum cum tenore, non -etdiscordet cum discantu, vel e converso. MLWal. Niederer