discordo

discordo -avi, -atum, -are 1. dissonant (zusammen-) klingen, dissonieren 2. verschieden klingen 3. Dissonanzen singen 4. (in der Intervallstruktur der umgebenden Töne) nicht übereinstimmen 5. nicht übereinstimmen (die musikalische Ausführung betreffend) 6. eine Dissonanz erzeugen — 1. to sound dissonant 2. to sound different 3. to sing dissonances 4. to be dissimilar (within the intervallic structure of surrounding pitches) 5. to be disparate (with respect to musical performance) 6. to produce a dissonance 1 dissonant (zusammen-)klingen, dissonieren — to sound dissonant (in successive or simultaneous sonorities) [opp.: concordo] [s.IX] LmLRemig. Aut. 505, 18: ‚Congruunt‘ conveniunt, concordant. ‚Discrepant‘ discordant. al. [s.XI] LmLGuido micr. 5, 22: indubitanter verum sit, quod quidam soni a suis quintis omnino discordent (ad loc.: LmLComm. Guid. 36 p. 111: quia nullam consonantiam sibi invicem iungunt, ut a ⋅B⋅ in ⋅F⋅). [s.XII] LmLTheinr. Dov. 1, 1, 9: Dissoni sunt, qui, si simul fiunt, musicae ratione discordant. [s.XIII] LmLOrg. Vatic. p. 185: diapente et diatessaron concordant, quia faciunt melodiam aliquam, et discordant, quia non sunt in perfecta proportione. LmLMus. man. 29, 16: tonus et semitonium semper discordent. LmLIoh. Garl. mens. 10, 9: quae magis procedunt ab aequalitate, et magis concordant in sono. Et quae minus appropinquant aequalitati et minus concordant, ergo et magis discordant secundum auditum. al. LmLLambertus p. 260a. LmLAnon. Emmeram. 4 p. 268, 1: voces ab invicem discordantes offendunt animam in sensu particulari, utputa in aure, chacephaton generantes et sic auditum impediunt et perturbant. al. LmLFranco Col. 11, 34: Qui autem triplum operari voluerit, respiciendum est tenorem et discantum ita, quod, si discordat cum tenore, []non discordet cum discantu vel e converso. ... Qui autem quadruplum vel quintuplum facere voluerit, inspicere debet cantus prius factos, ut, si cum uno discordet, cum aliis in concordantiis habeatur (sim. LmLQuat. princ. 4, 2, 43). al. LmLPs.-Thomas Aqu. II p. 31. LmLAnon. Couss. IV p. 87, 2. al. LmLMens. Notularum p. 83. LmLWalt. Odingt. 6, 12, 3: brevis quaecumque sita ante longam etsi discordet, non vituperatur. al. [s.XIV] LmLIac. Leod. cons. 2: Harum consonantiarum, si ipsarum voces in eodem tempore proferantur, quaedam concordant aliaeque discordant. ... Et ideo voces, quae nullo modo possunt se compati apud auditum, sed quaelibet per se vult proferri, penitus discordant (sim. LmLHeinr. Eger 4 p. 42). al. LmLIac. Leod. comp. 3, 4, 26: Pluries item, si discantent pariter, unusquisque aut per fractiones, hokettationes, sincopationes, truncationes vel etiam saltus ita distincte se habeat, ut cum aliquo non discordet, non ascendat aut descendat praeterquam in his sonis, quos continuari libet. al. LmLIac. Leod. spec. 7, 3, 9: Discantus igitur a tenore dependet, ab eo regulari debet, cum ipso concordare habet, non discordare. al. LmLQuat. princ. 4, 2, 13: Consonancie vero discordantes sunt tres, videlicet tonus, diatesseron et semitonium cum diapente. Iste dicuntur imperfecte discordancie ad differentiam dissonanciarum, que perfecte discordant; que quidem dissonancie quatuor sunt species, scilicet semitonium, tritonus, semiditonus cum diapente et ditonus cum diapente. ibid. al. LmLHeinr. Eger 4 p. 43. LmLComm. Boeth. II p. 200, 38. al. LmLAnon. Seay p. 45. [s.XV] LmLProsd. contr. 3, 3. al. LmLUgol. Urb. 2, 4, 12. al. LmLTact. Ad habendum 14: Si igitur volueris formare bonum tactum super aliquam notam tenoris, tunc diligenter vide, quod principium et finis ipsius tactus habeat concordantiam cum nota tenoris illo tamen non obstante, si principium ipsius tactus discordet, sic tamen, quod finis eius sit in bona concordantia et finiatur concordanter cum nota tenoris. LmLTact. Ad habendum 16: licet finis alicuius tactus discordet cum nota tenoris, et licet finiendo ipsum in secunda, hoc est propter sequentem tactum, quia concordantia sustineri potest per aliquas fracturas in fine aliquorum tactuum faciendas. al. LmLGeorg. Ans. 2, 58. LmLTact. Reperi 10. LmLIoh. Legr. rit. 1, 1, 3, 29. al. LmLTrad. Holl. VI 17, 1. LmLIoh. Legr. tac. p. 417b. LmLIoh. Tinct. pr. 3, 4, 5. LmLIoh. Tinct. contr. 1, 5, 5. al. LmLBart. Ram. 2, 1, 1 p. 63: Octava vero nec augmentum recipit nec decrementum, quin dissonet et discordet, quia semper quinque tonos et duo semitonia vult habere nec plus nec minus. al. LmLAnon. Tegerns. II 103: Unaquaeque nota uniuscuiusque tenoris tentabit octavam et desuper numerando ex concordantibus et dissonantibus et non discordantibus tali modo; 8^a, 9^a, 10^a, 11^a, 12^a, 13^a, 14^a, 15^a... Perfecte (ms.; ed.: Perfectae) concordantes sunt quinque, scilicet unisonus, 5^a, 8^a, 12^a et 15^a. Imperfecte (ms.; ed.: Imperfectae) dissonantes sunt quatuor, scilicet 3^a, 6^a, 10^a et 13^a. Discordantes sunt sex, scilicet 2^a, 4^a, 7^a, 9^a, 11^a, 14^a. al. LmLIoh. Hoth. exc. p. 43. LmLFr. Gafur. pract. 3, 6. al. LmLContr. Et primo I 9-10 p. 138 (p. 463a). LmLContr. Not. quod novem 13. LmLContr. Quatuor sunt p. 410b. LmLContr. Quicumque p. 93a. LmLContr. Quot sunt conc. p. 71b. LmLContr. Volentibus I p. 27a. LmLContr. Volentibus II 30. 2 verschieden klingen — to sound different [s.XI] LmLComm. Guid. 70 p. 114: Organica enim constitutio ubique fit vel per diapente superius vel per diatessaron, quae diaphonia dicitur; ‚dia‘, id est ‚dualis‘, ‚phonia‘, id est ‚sonus‘, quia et dualis est quoquomodo discordando et tamen unus concordando quocumque modo. 3 Dissonanzen singen — to sing dissonances [s.XIII] LmLAnon. Emmeram. 4 p. 260, 19: Sunt bene, qui pangunt cum voces scemata (glo.: id est concordantias) tangunt. / Qui si discordent, tunc voces scismata (glo.: id est discordantias) mordent. [s.XIV] LmLIac. Leod. spec. 2, 6, 15: Vidi []hominem, qui illum discordare censebat, qui discantando bonis utebatur consonantiis. al. [s.XV] LmLIoh. Legr. rit. 2, 3, 5, 20: non discordabimus unquam. al. 4 (in der Intervallstruktur der umgebenden Töne) nicht übereinstimmen — to be dissimilar (within the intervallic structure of surrounding pitches) [s.XV] LmLTact. Ad habendum 25: Nota ut et fa non discordant in discantu et in mutatione clavium, quia omnes tactus, quos tangis super ut, potes eciam tangere super fa et econverso. al. LmLTrad. Holl. VI 24, 9: Ex 7 ergo vocibus ille dicuntur similes, que parem habent deposicionem et elevacionem, ut ⋅A⋅ et ⋅D⋅; utraque enim deponitur tono et thono ac semitonio et duobus thonis elevatur. Disimilitudines vero ipsarum de facili poterint inveniri, nam si ceperis comparare ⋅A⋅ cum ⋅B⋅, cum ⋅C⋅, cum ⋅E⋅ sive cum ⋅F⋅, nulli istarum similis invenitur, set vel in deposicione vel in elevacione ab omnibus discordabit. 5 nicht übereinstimmen (die musikalische Ausführung betreffend) — to be disparate (with respect to musical performance) [s.XV] LmLConr. Zab. tract. AK 5: Qui vero saepe discordaverit et sufficienter ammonitus se emendare non novit, quasi non intelligens se discordare, hunc quasi naturalem inmusicum nemo docere praesumat (sim. LmLConr. Zab. mon. K 1). al. LmLConr. Zab. mon. Z 1: nam ab aliarum vocum rectitudine discrepat et discordat, qui in voce dissonus extat. al. 6 eine Dissonanz erzeugen — to produce a dissonance [s.XV] LmLFr. Gafur. op. 5, 8: sonus gravis ob sui tarditatem ... plus retinet temporis quam acutus, qui velocioribus procreatur motibus. Ubi autem plus est temporis et tarditatis amplius potest discordari et per consequens discordantia magis percipi (sim. LmLFr. Gafur. pract. 3, 6).part. pro adi.