Eintrag · Lex. musicum Latinum
discordans part. pro adi.
discordans 1. (musikalisch) unpassend 2. dissonant 3. unrein (gestimmt) — 1. (musically) inappropriate 2. dissonant 3. out of tune 1 (musikalisch) unpassend — (musically) inappropriate [s.XIV] LmLGuido Dion. 1, 1, 116: Boecius ... concordantes sonos emmeles, idest aptos melo sive melodie, appellat; discordantes autem ekmeles nominat, idest melo sive melodie ineptos. LmLHeinr. Eger 5 p. 65: in cantibus ecclesiasticis ablatas notas aliquas et aliquas additas neumasque miserabiliter variatas, quia discordantes; nec deceat musicam irregularem esse atque confusam aut tonos effrenos seu vagabundos. 2 dissonant [s.XIV] LmLIac. Leod. spec. 4, 41, 6: In discordantibus (sc. vocibus) vero vel non sunt secundum vocem humanam faciliter vel communiter dicibiles vel quasi impossibiles ad cantandum. LmLQuat. princ. 4, 2, 13: Consonancie vero discordantes sunt tres, videlicet tonus, diatesseron et semitonium cum diapente. [s.XV] LmLIoh. Legr. rit. 1, 3, 5, 15: ex falso diatessaron ⋅F⋅G⋅A⋅♮⋅ seu discordantissimo tritono. LmLFr. Gafur. pract. 3, 4: Semibrevis autem in duplo diminuta et brevis in quadruplo ac reliquae eiusmodi, quod minimae figurae quantitati aequivaleant, et si discordantes fuerint in contrapunctu poterunt sustineri. al. 3 unrein (gestimmt) — out of tune [s.XV] LmLArn. Zwoll. add. p. 52: Primo fiat divisio per 15: per 3m punctum habetur ⋅E⋅, per 5m ⋅G⋅, per 6m ⋅A⋅, sed discordans est cum ⋅D⋅, per 7m ⋅B⋅, per 10m ⋅G⋅, per 11m ⋅B⋅, per 12m ⋅E⋅. cf. LmLLe Cerf/Labande, Zwolle p. 52