Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
discontinuo
* discontinuo , -atum , -are discontinuare . 1 interrumpere — unterbrechen : Albert. M. cael. 1,3,10 p. 77,42 ‘motus’ ... ‘eius’ (sc. rei primae) secundum naturam ‘est sempiternus’, quia numquam -atur discontinuatur vel abscinditur. phys. 3,1,4 p. 158,6 motum ... -ari discontinuari est idem quod interrumpi. animal. 1,165 haec (sc. ventositas et calor) ... faciunt deficere spiritum animalem ex siccitate et -ant discontinuant eum exsuflatione ventositatis. 2 dividere, secernere, separare — (zer)trennen, scheiden : Albert. M. div. nom. 4,172 p. 257,28 -atur discontinuatur et diminuitur ... ordo p…