Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
discoloratus
discoloratus , -a, -um . 1 proprie: a tinctus, fuscus — verfärbt, dunkel : Land. Mediol. hist. 3,21 p. 89,14 palatini canes ... de-is descoloratis dentibus. Chron. Reinh. a. 1191 p. 548,29 cum ... egrotans femina sitibundis faucibus refrigerium quereret, oblata est totalis illa liquoris reposicio (i. aqua in sanguinem Christi conversa) et dis-a discolorata . b colore carens, pallidus — farblos, blaß : Dyasc. p. 74 b tertia ... species (sc. chalcanthi) , que dicitur epton, in Hyspania fit inbecillum et de-um descoloratum . Maurus urin. I p. 7,40 in viris debent apparere urinae coloratiores et t…