Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
discoloratio f.
* discoloratio , -onis f. 1 proprie i. q. immutatio coloris — Verfärbung : a gener.: Matth. Platear. gloss. p. 376 G si fiat dis-o discoloratio ex indigestione vel ventositate, detur eqs. Maurus urin. II p. 34,26 in frenesi ... non naturali ... non tanta est urine dis-o discoloratio et attenuatio (34,40. Tract. de aegr. cur. p. 103,18. ibid. al. ). al. alleg. : Wolbero cant. 1 p. 1041 D talis ... de-o descoloratio magna et gloriosa est interioris mei hominis formositas et exornatio. p. 1043 B . meton. de cute decolorata: Albert. M. veget. 6,102 ficus ... immatura linita super dis-em discolorat…