disciplinaliter

adv. disciplinaliter. 1 per intellectum — verstandesmäßig: MLWAlbert. M. metaph. 1,5,14 p. 87,79 ‘cum ... omnis’ -rdisciplinaliter cognoscens, non ‘disciplinatus’ 〈sit〉 nisi ‘per cognita’ eqs. 2 ad instructionem — zur Belehrung: MLWAlbert. M. animal. 21,23 quodcumque animalium memoriam secundum omnia haec (sc. quatuor virtutes memoriae) bene participat, si cum hoc participat -rdisciplinaliter auditum et est bonae aestimationis, illud bene est disciplinabile. 3 discendi causa — zu Lernzwecken: MLWAlbert. M. top. 8,1,6 p. 504^b,16 discenti ..., hoc est -rdisciplinaliter disputanti, non est ponendum axioma, ... sed dialectico exercenti, hoc est exercitative disputanti, ponendum. p. 504^b,24 quod non aequaliter et discenti sive -rdisciplinaliter disputanti dignum est huiusmodi propositiones ponere. 4 convenienter, iuxta disciplinam — in gehöriger Weise, vorschriftsmäßig: Hraban. disc. 3 (MLWPL 112,1231^A) doctor gentium -rdisciplinaliter voluit auditores suos vivere et ... spem vitae aeternae habere. MLWVita Serv. 12 p. 42,21 ille tanti pavens honoris appetens ... conscientie simplicis -rdisciplinaliter omnibus satis retulit gratias ac sibi private habitationis delegit casulam. v. et p. 719, 27. 5 cum castigatione — mit körperlicher Züchtigung: MLWAnnal. Erf. Praed. MLWa. 1238 p. 95,11 tres viri nobiles nudi in processione incedentes tribus sacerdotibus cum scopis ipsos sequentibus et -rdisciplinaliter corrigentibus monasterium usque pervenerunt. Weber