Hauptquelle · Mittellateinisches Wb.
disciplinaliter adv.
adv. disciplinaliter . 1 per intellectum — verstandesmäßig : Albert. M. metaph. 1,5,14 p. 87,79 ‘cum ... omnis’ -r disciplinaliter cognoscens, non ‘disciplinatus’ 〈sit〉 nisi ‘per cognita’ eqs . 2 ad instructionem — zur Belehrung : Albert. M. animal. 21,23 quodcumque animalium memoriam secundum omnia haec (sc. quatuor virtutes memoriae) bene participat, si cum hoc participat -r disciplinaliter auditum et est bonae aestimationis, illud bene est disciplinabile. 3 discendi causa — zu Lernzwecken : Albert. M. top. 8,1,6 p. 504 b ,16 discenti ..., hoc est -r disciplinaliter disputanti, non est ponen…